Gastcommentaar: bankieren is voor bullebakken
In mijn 26-jarige carrière binnen de financiële dienstverlening heb ik genoeg zonnekoningen, pestkoppen en tamelijk onvolwassen, onzekere managers ontmoet. Veel van hen hebben hun functies verworven door het betere netwerken of door gewoon lang genoeg ergens te werken. De vriendelijke en betrouwbare professionals blijken om een of andere reden nooit ergens lang te blijven.
Zelf werk ik om te leven, maar veel van mijn collega's doen het omgekeerde. Heb je echt een hechte vriendschap met je baas nodig om er zeker van te zijn dat je een optimale beloning ontvangt? Of kun je je onafhankelijkheid en zelfrespect koesteren door op basis van je prestaties en technische hoogstandjes hogerop te komen? Of ben ik gewoon een bittere cynicus die te lang in de City heeft rondgelopen?
Onuitstaanbare managers
Ik mag eigenlijk niet klagen want ik heb het allemaal redelijk voor elkaar. Ik heb een succesvolle loopbaan achter de rug, managementfuncties keurig weten te vermijden en genoeg krediet opgebouwd middels een reeks aan positieve winst & verlies-rekeningen. Echter, minder succes heb ik geboekt bij het ontlopen van enkele van de meest onuitstaanbare managers in de City. Eén van de figuren uit een catalogus vol ongeschikte meerderen was een geboren treiteraar. Hij hield me buiten alle discussies en vergaderingen, en dat terwijl ik buitengewoon succesvol was in mijn functie. Ik kan alleen maar bedenken dat ik niet paste in zijn ideaalbeeld van de toffe kantoorgenoot. Ik had niet de correcte etnische achtergrond en koesterde totaal andere interesses dan mijn collega's.
Bang om te klagen
De meeste mensen zijn bang om een interne klacht in te dienen omdat ze dan te boek komen te staan als een blok aan het been. De angst om je informeel toegewezen bonus te verliezen, houdt deze situatie in stand. Als gevolg hiervan hebben we een keiharde zakencultuur - een verderfelijke en schadelijke werkomgeving waarin de kwelduivels en brutale apen floreren. Zouden ons laatste beetje waardigheid moeten behouden? Of moeten ze onze zielen aan de hoogste bieder verkopen in ruil voor luxe, privé-onderwijs, gezondheidsvoordelen en de vaardigheid om naar onderen te schoppen.
De auteur van dit stuk is een handelaar bij een Europese bank
